ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ… Να ετοιμάζονται και οι Ζαίοι σιγά – σιγά! Προς οριστική διάλυση οι Οικολόγοι Πράσινοι: 80 στελέχη καταγγέλλουν Τσιρώνη – ΣΥΡΙΖΑ και αποχωρούν

«Μιλούν για καταστροφική πορεία και ρίχνουν «χοντρά καρφιά» για τον αναπληρωτή υπουργό: «Είχε πει ότι θα δίνει το 50% των μηνιαίων αποδοχών του στο κόμμα αλλά είναι αμφίβολο εάν κατέβαλλε το 15-20 – Πρέπει να αποτελεί μοναδική περίπτωση ως προς τον αριθμό των προσφυγών στην Δικαιοσύνη που έχει δεχτεί συνολικά το πολιτικό του έργο»



Προς οριστική διάλυση φαίνεται να οδεύουν οι Οικολόγοι Πράσινοι χτυπημένοι βαριά από τον «κυβερνητισμό» που έχει πλήξει τα στελέχη του κόμματος αλλά και την πολιτική που ακολουθούν οι υπουργοί του κόμματος Τσιρώνης και Δημαράς.




Η… «σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι» φαίνεται ότι είναι το νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς το οποίο κια αποσύρθηκε ύστερα από τη σωρεία των αντιδράσεων που προκάλεσε.

«Οδεύοντας προς το τέλος μιας 3ετίας «εταίρων» της κυβέρνησης της «Αριστεράς», διαπιστώνουμε ότι η καταστροφική πορεία των Οικολόγων Πράσινων δεν είναι αναστρέψιμη» γράφουν στην επιστολή αποχώρησής που υπογράφουν 80 μέλη του κόμματος η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα λίγες ημέρες πριν από την διαξαγωγή του συνεδρίου το κόμματος

Να σημειωθεί ότι το κόμμα των Οικολόγων – Πράσινων έχει χάσει τα τελευταία χρόνια μια πληθώρα μελών και στελεχών που διαφώνησαν με την κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ υπήρξε πριν λίγους μήνες και οργανωμένη διάσπαση που μετεξελίχθηκε σε ένα μικρότερο οικολογικό κόμμα, το ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ

Αναλυτικά το κείμενο που κυκλοφορούν οι αποχωρήσαντες εν όψει του συνεδρίου των Ο-Π, έχει ως εξής:

Σε αναζήτηση «Πολιτικής Οικολογίας»…

Επιστολή αποχώρησης προς τα μέλη των Οικολόγων Πράσινων

Οδεύοντας προς το τέλος μιας 3ετίας «εταίρων» της κυβέρνησης της «Αριστεράς» – του ΣΥΡΙΖΑ, του εκλιπόντος ιδεαλισμού, του εκβιομηχανισμού και των πετρελαίων, της εκποίησης του φυσικού και πολιτισμικού πλούτου, της καταπάτησης των δικαιωμάτων των ζώων και της δήθεν παραγωγικής ανασυγκρότησης – θα οφείλονταν να κατατεθεί ένας ειλικρινής πολιτικός απολογισμός επιτυχιών και αποτυχιών, προσπαθειών και ενσυνείδητης ή και υποχρεωτικής καταστρατήγησης πάγιων θέσεων και θεσμών του κόμματος, να αποτιμηθούν οι επιπτώσεις τους στην σημερινή πολιτική, οργανωτική και οικονομική του πτώχευση, αλλά και να αξιολογηθεί η προβολή τους στην εικόνα που έχει εδραιωθεί στον κοινωνικό περίγυρο για το παρόν και το μέλλον της Πολιτικής Οικολογίας. Αυτό δεν έγινε, δεν γίνεται και αυτό είναι και η αιτία της παρούσης επιστολής.

Οι όροι και οι τρόποι εκποίησης της «Οικολογίας» στην «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ στάθηκαν καταλυτικοί για την συνέχεια του αφηγήματος της 3ετίας. Σε ουσιαστική πολιτική, οργανωτική και οικονομική πτώχευση μετά από σειρά σκληρών εσωτερικών τριβών και των επακόλουθων εκλογικών αποτυχιών, oι Οικολόγοι Πράσινοι άρπαξαν κυριολεκτικά τη μοναδική «σανίδα σωτηρίας» που τους προσφέρονταν, ως «στήριξη των ψηφοδελτίων ΣΥΡΙΖΑ» στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ωραιοποιημένης μέσω της υποτιθέμενης συγγένειας πολιτικής οπτικής μεταξύ των δύο πολιτικών υποκειμένων : «Αριστερά και Οικολογία». Οι διαδικασίες «εκποίησης» που προσφέρθηκαν απλόχερα στο κόμμα από την τότε Εκτελεστική Γραμματεία, με πρωτεργάτη τον συντονιστή της και σημερινό Αν.Υπουργό ΥΠΑΑΤ, Τσιρώνη, ήταν ταχύτατες, συνοπτικές και αδιαφανείς και επισφραγίστηκαν:

– από ένα 2σέλιδο ηλεκτρονικό μήνυμα από την μεριά του κόμματος της «Αριστεράς» προς την Εκτελεστική Γραμματεία του κόμματος, με τους εκλογικούς και οικονομικούς της όρους – το οποίο κρύφτηκε επιμελώς από τα μέλη του μέχρι πρόσφατα,

– από ένα κείμενο τήρησης 22 προγραμματικών σημείων – κόκκινων γραμμών και επιγραμματικής σύνοψης πάγιων θέσεων του πλούσιου πολιτικού προγράμματος του κόμματος – το οποίο δεν «υπογράφηκε» ποτέ από την μεριά της «Αριστεράς»,




και από τις περίφημες δημόσιες δηλώσεις Τσίπρα, σε όλη την προεκλογική περίοδο του Ιανουαρίου 2015, ότι η «εκποίηση» δεν αποτελεί παρά «μια στρατηγική συμμαχία που δεν αποβλέπει μονάχα στις επικείμενες εκλογές, αλλά κυρίως προσβλέπει στην από κοινού διαμόρφωση της περιβαλλοντικής πολιτικής στην Ελλάδα».

Η όλη διαδικασία ολοκληρώθηκε στο πλαίσιο ενός κόμματος με το πληρέστερο οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόγραμμα – βαθιά αντιμνημονιακό – αλλά θεσμικά παντελώς ανέτοιμου να αντιμετωπίσει την μετεξέλιξη του σε κυβερνητικό: το θεσμικό του οπλοστάσιο στο πεδίο της ρύθμισης των πολιτικών σχέσεων με άλλους πολιτικούς φορείς ήταν άδειο και ήταν σχεδόν άδειο σε εκείνο των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων με αιρετούς, μετακλητούς και διορισμένους στην κυβερνητική μηχανή.

Με αυτούς τους όρους και κάτω από αυτές τις συνθήκες, το κόμμα βρέθηκε μετέωρο στη δίνη μη συμφωνημένων και μη θεσμικά διαχειρίσιμων, κυβερνητικών επιλογών, αντίθετων στις πάγιες αρχές και θέσεις του, τόσο σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης όσο και στο επίπεδο των 2 Βουλευτών και του ενός Αν.Υπουργού που του «δώρισε» απλόχερα το μύθευμα «Αριστερά και Οικολογία». Οι ελάχιστες επιτυχίες «in vitro» των δύο Οικολόγων Πράσινων της κυβέρνησης – δίχως το απαραίτητο κοινωνικό αντίκρισμα εφαρμογής στην πράξη – επισκιάστηκαν ευθύς εξαρχής αφενός από τις μη συμφωνημένες, μνημονιακές και αντι-οικολογικές, επιλογές των κυβερνώντων που, εκούσια ή ακούσια, τους υποχρέωσαν να «συνθηκολογήσουν» ενάντια στις πάγιες θέσεις του κόμματος και αφετέρου από τις προσωπικές και πολιτικές επιλογές του Αν.Υπουργού Τσιρώνη – πρώταΥΠΕΝ και μετέπειτα ΥΠΑΑΤ – που έφεραν το κόμμα μπροστά σε δραματικά τετελεσμένα αμφισβήτησης του θεσμικού του πλαισίου, των θέσεων και των αρχών του, κλόνισαν την εμπιστοσύνη των μελών του σε αυτό και το οδήγησαν σε μια σκληρή κοινωνική και πολιτική δοκιμασία.

Αναφορικά με την σχέση του Αν.Υπουργού Τσιρώνη με το κόμμα, τις θέσεις του, τα μέλη του και το θεσμικό του πλαίσιο, ενδεικτικά:



ΠΗΓΗ s

Powered by WPeMatico