Μια (ήδη) κουραστική και ανόμοια σύγκριση…

 

Η εκπληκτική εμφάνιση του Λεμπρόν Τζέιμς στον 7ο τελικό της Ανατολής με αντιπάλους τους νεανικούς και λαβωμένους Σέλτικς, που έφερε και τη νίκη μέσα στη Βοστώνη για τους Καβαλίερς, που έπαιζαν επίσης λαβωμένοι, ξεσήκωσε συζητήσεις και πάλι για το αν ο «Βασιλιάς” είναι ο καλύτερος όλων των εποχών!

Προφανώς και θα πρέπει να γεμίσουν γραμμές στις εφημερίδες και στα σάιτ για μια τέτοια ανόμοια και ανεδαφική σύγκριση. Προφανώς και κάτι θα πρέπει να βρει και το μάρκετινγκ του ΝΒΑ ώστε να κρατήσει ψηλά το ενδιαφέρον του κοινού που πλέον έχει να «πιαστεί” απ’ τον εκπληκτικό, πράγματι, αθλητή ονόματι Λεμπρόν και κάποια ξεσπάσματα από «αστεράκια” τύπου Χάρντεν, Κάρι, Ουέστμπρουκ. Καλά που είναι κι ο δικός μας Γιάννης και έχει γίνει ήδη mega star!
 
Είναι, έτσι, μια κουραστικά αλλά και ανούσια σύγκριση. Ο Μάικλ Τζόρνταν είναι ο καλύτερος όλων των εποχών, ever, όχι γιατί πήρε πιο πολλά πρωταθλήματα ή πετύχαινε πιο πολλούς πόντους. Αυτά στο ΝΒΑ έχει αποδειχθεί ότι μπορούν πολύ εύκολα να επιτευχθούν (με ξαφνικές… μεταγραφές αστέρων μαζεμένων σε μια ομάδα, με πικ του ντραφτ συνέχεια σε μια ομάδα, με μονότονο στιλ παιχνιδιού ώστε ο σταρ να κάνει 55 προσπάθειες στο ματς κτλ) κι όποιος τα αμφισβητεί, μάλλον είναι πολύ ρομαντικός.
 
Ο Μάικλ Τζόρνταν είναι ο καλύτερος όλων των εποχών γιατί κατάφερε να εμπνεύσει έναν ολόκληρο πλανήτη να ασχοληθεί με το ΝΒΑ και δη το μπάσκετ. Ο Μάικλ έγινε το ίδιο το μπάσκετ, στην εποχή του. Ο αέρινος γκαρντ απ’ το Σικάγο έκανε σήμα κατατεθέν το κάρφωμα απ’ την προσωπική λόγω του στιλ του, γιατί δεν ήταν ο πρώτος που το έκανε. Ο Τζούλιους Έρβινγκ, ένας άλλος μεγάλος πρωτοπόρος των αιθέρων, ήταν αυτός που κάρφωσε απ’ την προσωπική για πρώτη φορά σε All Star Game.
 
Ο Μάικλ έκανε σήμα κατατεθέν το κράτημα στον αέρα, τη μπάλα με το ένα χέρι, τη γλώσσα έξω, τα φοβερά καρφώματα, την φοβερή άμυνα. Μην ξεχνάμε ότι ο πολύ καλός αθλητής Λεμπρόν δεν έχει βγει ποτέ αμυντικός της χρονιάς, ούτε έχει συμπεριληφθεί στην καλύτερη αμυντική πεντάδα του ΝΒΑ, ποτέ! Και πώς άλλωστε, αφού παίζει άμυνα μόνο όταν πάει η φάση «επάνω του” και κάνει μερικά εντυπωσιακά κοψίματα. Τα βίντεο που κυκλοφορούν και εκθέτουν την αμυντική του προσήλωση είναι χιλιάδες πλέον στο διαδίκτυο…
 
Ήδη γράψαμε πολλά για μια ανόμοια σύγκριση. Ο καλύτερος με έναν καλό, δεν είναι σύγκριση. Επειδή παίζει συνεχώς στα πλέιοφς δε σημαίνει ότι είναι και ο καλύτερος όλων των εποχών. Αν εκείνα τα χρόνια του Μάικλ είχαν τα ιατρικά κομφόρ που έχει τώρα ο Λεμπρόν (παγομηχανήματα, κρυοθεραπείες, εξοπλισμούς εκ. δολαρίων, γυμναστές επιστήμονες κτλ, ενώ ο Μάικλ άναβε ένα πούρο και πήγαινε για γκολφ, δουλεύοντας σκληρά την κατάλληλη στιγμή), τότε δε θα υπήρχε σύγκριση ούτε σ’ αυτό το σημείο.
 
Είναι ο καλύτερος γιατί πολύ απλά είναι ο… καλύτερος, και το έδειχνε παίζοντας απέναντι σε θηρία όπως ο Μάτζικ, ο Λάρι, ο Μπάρκλεϊ, ο Τόμας (καλά, αυτός ποτέ δε χώνεψε τα χουνέρια του Μάικλ και ακόμη ψηφίζει ως καλύτερο τον Κόμπι κάποτε και τον Λεμπρόν τώρα). Γιατί ήταν κυρίαρχος ακόμη κι όταν έφυγε και ξαναγύρισε, γιατί έπαιζε στα 40 του και έβαζε… 50άρες, γιατί πολύ απλά όλοι οι (σοβαροί) μεγάλες αστέρες το παραδέχονται.
 
Ήδη όλα τα παραπάνω που γράψαμε είναι… αρκετά. Δεν έπρεπε κανονικά να γράψουμε τίποτα, απλά μας κούρασε όλη αυτή η σύγκριση, όπως κάποτε αυτή του Γκάλη με τον… Διαμαντίδη! Δηλαδή… έλεος!
 
ΥΓ.: Ο Λεμπρόν είναι ο καλύτερος της εποχής του, καμία αμφιβολία επ’ αυτού. Κάνει φοβερά πράγματα, παίζοντας μόνος του εναντίον όλων. Είναι μάγκας, είναι απίστευτος, αλλά δεν είναι ο καλύτερος όλων των εποχών. Τελεία και παύλα…
 
Από το arenafm.gr
 
 

 

Powered by WPeMatico