Ξαναπροκαλούν οι «Τσάμηδες» με συγκέντρωση (23 Ιουνίου) στα σύνορα του Μαυροματίου Σαγιάδας…

Αν και τα τελευταία χρόνια είχε αποφύγει το κόμμα των «Τσάμηδων» στην Αλβανία να κάνει την πορεία από τη διασταύρωση της Κονίσπολης έως τα Ελληνοαλβανικά σύνορα και τη συγκέντρωση με ακραίες εθνικιστικές ομιλίες σε βάρος της Ελλάδας στον αλβανικό χώρο του Τελωνείου Μαυροματίου,  εφέτος, σύμφωνα με δημοσιεύματα του αλβανικού τύπου, θα επανέλθει το Σάββατο 23 Ιουνίου.
Πρόκειται για μια προκλητική ενέργεια, που εξυπηρετεί πολιτική σκοπιμότητα και κυρίως στοχεύει προς το εσωτερικό της Αλβανίας.
Οργανώνεται αυτή η εκδήλωση για τη δήθεν γενοκτονία (ανυπόστατος ιστορικά ισχυρισμός) των «Τσάμηδων» από τους Έλληνες.
Σ’ αυτού του είδους τις ακρότητες η ανάδειξη της ανάγκης της ειρηνικής συνεργασίας των δύο λαών και της καλής γειτονίας, είναι η καλύτερη απάντηση.
Μάλιστα με νόμο της Αλβανίας του 1994, κατά την πρώτη θητεία διακυβέρνησης της χώρα από το Σαλί Μπερίσα, αναγνωρίστηκε 27η Ιουνίου ως «ημέρα γενοκτονίας» των αυτοαποκαλούμενων «Τσάμηδων».
Ο πρόεδρος του κόμματος των Τσάμηδων Σπετίμ Ιντρίζ, ο οποίος δεν είναι βουλευτής του Αλβανικού κοινοβουλίου, αφού δεν κατόρθωσε να εκλεγεί στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, και το κόμμα του εμφανίζεται αρκετά αποδυναμωμένο,   κάνει λόγο, παραποιώντας και διαστρεβλώνοντας βάναυσα την ιστορική πραγματικότητα «για ελληνική θηριωδία με χιλιάδες αθώα θύματα και με δεκάδες χιλιάδες, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την γη τους, αφήνοντας τα σπίτια τους, την περιουσία τους, τους τάφους των προγόνων τους!!!».
Και προσθέτει: «Ακόμη δεν έχουν περάσει τόσες δεκαετίες για να κλείσει η πληγή.. Το εθνικό μας ζήτημα παραμένει ανοιχτό. Το αίμα που χύθηκε και ο πόνος των προγόνων μας, μας γεμίζει ευθύνη ώστε να αποκαταστήσουμε την αδικία».
Θρασύτατα ομιλούν για «γενοκτονία», όταν το 1945 άρχισαν στο Ειδικό δικαστήριο Δοσιλόγων  Ιωαννίνων δίκες για  τις 632 δολοφονίες Ελλήνων, 428 απαγωγές κι εξαφανίσεις, 209 βιασμούς κορασίδων, 2.332 πυρπολήσεις κατοικιών, 53 λεηλασίες χωριών και κλοπές κοπαδιών ζώων.
Εκδόθηκαν 1.700 αποφάσεις, καταδικάστηκαν 1.930  «Τσάμηδες» ερήμην σε θάνατο, ως εγκληματίες πολέμου και συνεργάτες κατακτητών.