ΤΙΒΙ-ΜΠΑΛΟΘΙΑ:Καλοδουλεμένο το ΜΗΝ ΨΑΡΩΝΕΙΣ-Εμπάργκο στον ΑΝΤ1;-Προχειρότητα στην ΕΡΤ-Πανόραμα χωρίς όραμα-Έκπληξη το σίριαλ της ΕΡΤ-MASTER κλειδαρότρυπας-Η δύναμη του Star

Tρίτη 12 Φεβρουαρίου σήμερα, παρά λίγο ,δηλαδή, και θα πέφταμε στη …γρουσουζιά!

Η ΤΙΒΙ-ΜΠΑΛΟΘΙΑ είναι φυσικά εδώ,στον αέρα του tvnea, και είναι ώρα νομίζω να συντονιζόμαστε!
#ΜΠΑΛΟΘΙΑ_πρώτη: ΚΑΛΟΔΟΥΛΕΜΕΝΟ ΤΟ ΜΗΝ ΨΑΡΩΝΕΙΣ  
Η νέα κωμική-οικογενειακή σειρά του ΑΝΤ1 ακούει στο όνομα »Μην ψαρώνεις», και μετά το »Πέτα τη φριτέζα» που το θεωρούσα εντελώς καμένο χαρτί λόγω τετριμμένης υπόθεσης, και αυτό ήταν κάτι που …το περίμενα στη γωνία. Όχι επειδή δεν είχα ποιον να »στήσω στον τοίχο», αλλά γιατί η υπόθεσή του ίσως να είναι και η…45η φορά που τη βλέπουμε στη μικρή οθόνη! Το σίριαλ ισορροπεί ανάμεσα σε »Ταμάμ» και »Λατρεμένους γείτονες»», ενώ θυμίζει έντονα σε πολλά σημεία και το »Ευτυχισμένοι μαζί» . Εξ ορισμού, λοιπόν, δεν θα βλέπαμε κάτι πρωτότυπο.  
ΑΛΛΑ ,το καλογραμμένο,στρωτό ,και με καλή δομή σενάριο, δια χειρός Άγγελου Χασάπογλου, οι κωμικές και »ζωηρές» ατάκες που έχουν δοθεί απλόχερα στο…στόμα των Δρούκα-Ιωαννίδου, οι οποίες κυριολεκτικά έχουν μαγέψει, αλλά και οι χαρακτήρες που έχουν στοιχεία ρεαλιστικά και καμια απολύτως υπερβολή, με ωθούν να χαρακτηρίσω το »Μην ψαρώνεις» ως ένα καλοδουλεμένο σίριαλ. Μπορεί να βλέπουμε ξανά μια υπόθεση με επίκεντρο τη συνύπαρξη δυο διαφορετικών κόσμων και οικογενειών, μπορεί να βλέπουμε ξανά το μοτίβο της σύγκρουσης του πλούσιου κόσμου με τον φτωχό, η προσέγγιση, όμως, η ρεαλιστικότητα, και οι καταστάσεις που βιώνουν οι ήρωές μας δίνουν στο σίριαλ έναν »νέο» χαρακτήρα.  
Δεν ξέρω ποιο ήταν αυτό το μυαλό που τόλμησε να προτείνει να παντρευτούν τηλεοπτικά η Λεκάκη με τον Αθερίδη, αλλά ο άνθρωπος πέτυχε διάνα! Το πρωταγωνιστικό δίδυμο ,αν και ενσαρκώνει δύο ρόλους αρκετά συνηθισμένους (μια πλούσια που ζει στον κόσμο της κι ένας λαϊκός ιχθυοπώλης που παλεύει για τα προς το ζην), έχει κατορθώσει να δέσει και να φέρει στη μικρή οθόνη τους δυο αυτούς ήρωες με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό και ιδιαίτερο.  
Ομολογώ πως, ως προς τους ρόλους της Λεκάκη και της Ιωαννίδου ελλόχευε έντονα ο κίνδυνος να προβάλλουν (έστω κι άθελά τους ) το κλασικό μοτίβο των υπερβολικά ψωνισμένων πλούσιων γυναικών, που ποτέ δεν έχουν κληθεί να ζήσουν όπως ένας άνθρωπος της μεσαίας τάξης και που στα περισσότερα σίριαλ έχει καταντήσει μανιέρα. (Ευτυχώς) κάτι τέτοιο δεν έφτασε ποτέ στην οθόνη μας.  
Η μεν Λεκάκη σε μια νύχτα χάνει τα πάντα. Όμως,το »χαστούκι» της ζωής τη φέρνει αντιμέτωπη με τις δεκάδες υποχρεώσεις απέναντι στην οικογένειά της, και είναι αμέσως έτοιμη και πρόθυμη να φύγει από τα πολυτελή επίπεδα και να δουλέψει (για πρώτη φορά) ακόμη και ως καθαρίστρια ή σερβιτόρα (για τον ρόλο της πλούσιας αυτό είναι κάτι ουτοπικό ), και στιγμή δεν έχει βγάλει ούτε το δήθεν, ούτε το υπερβολικό και το ψεύτικο -σε αυτό φυσικά βοηθά το καλοδομημένο κι ισορροπημένο σενάριο.

Η δε Ιωαννίδου, της οποίας η επιστροφή είναι αξιοπρόσεκτη και ενδιαφέρουσα, έχει »μπλεχτεί » με έναν ρόλο ιδιαίτερο που της πάει πολύ και τον έχει απογειώσει. Μια μεσήλικας, που ζει μες στα φρου φρου και την πολυτέλεια, και η μόνη της έγνοια είναι πώς θα…ποστάρει φωτογραφία στα sociαl media ,καλείται κι αυτή να ακολουθήσει την κόρη της και τα εγγόνια της σε μια νέα πραγματικοτητα. Φυσικά ,τη βλέπουμε να μη χάνει ούτε λεπτό τα γνωρίσματα του χαρακτήρα της ,όμως, παράλληλα αντιλαμβάνεται χωρίς να το δείχνει το ποιες δυσκολίες έχουν πλέον, και με το δικό της »τρελό βλέμμα» μεταφέρει στον τηλεθεατή το σωστό »μίγμα» της ηρωίδας της.  

Στα θετικά του σίριαλ ακόμη δύο »πράγματα» : πρώτον ,τα νέα, άκαυτα πρόσωπα στο καστ .Δεύτερον ,τα πολλά εξωτερικά γυρίσματα που μαρτυρούν ένα καλό επίπεδο παραγωγής και διώχνουν τη σειρά από τη »στουντιακή» κατάσταση , η οποία πολλές φορές αποτελεί τροχοπέδη.  
Ως προς την τηλεθέαση των πρώτων επεισοδίων,αυτή έδειξε πως το κοινό αγκάλιασε τη νέα αυτή προσπάθεια .Η  εκτίμησή μου ,όμως,είναι πως ,όσο το σίριαλ έρχεται μόνο μια φορά την εβδομάδα, όσο κι αν αξίζει της προσοχής μας δεν θα τραβήξει εύκολα, κι αυτό γιατί θέλει τη back to back συνήθεια και είναι ξεκάθαρη η τάση του (πια) να μην ψηφίζει τις εβδομαδιαίες σειρές.

ΜΠΑΛΟΘΙΑ_δεύτερη: ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΣΤΟΝ ΑΝΤ1;

Την προηγούμενη βδομάδα, μέσα από την ΤΙΒΙ-ΜΠΑΛΟΘΙΑ,άφησα ένα ερώτημα σχετικά με το αν οι ΑΡΒΥΛΑ έχουν άτυπα εμπάργκο στα προγράμματα του ΑΝΤ1. Όχι,λοιπόν, δεν υπάρχει κανένα εμπάργκο προς τα πρότζεκτ του ΑΝΤ1 ,κι όφειλα να το αποκαταστήσω κι υπογραμμίσω!
  

#ΜΠΑΛΟΘΙΑ_τρίτη: Η ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΤ  
Με δύο νέες εκπομπές στο πρόγραμμά της είναι από χθες ,11/2, η ΕΡΤ1.»Για την Ελλάδα…» μάς λέει ο Σπύρος Χαριτάτος ,»Ώρα Ελλάδος» ο Νίκος Αγγελίδης αμέσως μετά. Δηλαδή, υπήρξε όντως αυτός ο φωτεινός εγκέφαλος που είπε να ονομαστούν έτσι αυτές οι εκπομπές; 
Πρώτον ,αποτελεί εντελώς εσφαλμένη επιλογή να υπάρξουν τίτλοι πανομοιότυποι σε εκπομπές του ίδιου καναλιού, που μάλιστα παίζουν και…back to back .Δεύτερον, ο όρος »Ελλάδα» ήδη χρησιμοποείται σε αντίπαλο κανάλι ( Open-Ώρα Ελλάδος 05.30 και 07.00) ,άρα επίσης εσφαλμένη κίνηση γιατί εύκολα δημιουργείται σύγχυση στον τηλεθεατή, που πέφτει από…ελλάδα σε ελλάδα χωρίς να καταλαβαίνει και τίποτα το ουσιώδες! Και τώρα που το σκέφτομαι, »Για την παρέα…» ο Μουτσινάς, »Για την Ελλάδα….» η ΕΡΤ. Η προχειρότητα στο μεγαλείο της…πάλι!  
Υ.Γ.1: Σε λίγο βγαίνει και η Βανδή στο OPEN με το »My Greece» ! Παιδιά, ένας ένας…
Υ.Γ.2: Προς αποφυγή παρερμηνειών ,δεν κρίνω (ακόμα) το περιεχόμενο αυτών των δύο νέων προσπαθειών…

 #ΜΠΑΛΟΘΙΑ_τέταρτη: ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΧΩΡΙΣ…ΟΡΑΜΑ(ΚΙ ΟΥΤΕ ΤΗΛΕΘΕΑΤΗ)  
Ξανά στον αέρα του ΣΚΑΪ το ξαδερφάκι του Survivor, Survivor Πανόραμα, με Μπάγια Αντωνοπούλου στο τιμόνι και τους Χαρισόπουλο-Νάργες στα μετόπισθεν. Ωραία επιλογή η Μπάγια. Όμορφη, άκαυτη, με ήρεμη παρουσία. Μέχρι εκεί. Η Λάουρα είναι λες και αποτελεί τηλεοπτική… ρεζέρβα , όπου κι αν τη βάλεις, κάνει. Θες ΠΡΩΙΝΟ; Θες VOICE; Θες ΠΑΝΟΡΑΜΑ; Σαν να ‘ναι στον αυτόματο ένα πράμα, και κουμπώνει παντού, και δίνει τη χαρά της, και προσαρμόζεται ,και το ευχαριστιέται κιόλας! Στα υπέρ της αυτά…Ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος είναι ίσως η πιο αντιτηλεοπτική περσόνα που έχουμε στη μιντιακή αγορά. Το χιούμορ του κάπως σώζει την κατάσταση, αλλά χιόυμορ έχει κι ο Σεφερλής βρε.  
Τι να σχολιάσω για τα νούμερα; Προφανώς και με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν περίμενε πάνω από 12, αλλά …4%; Πώς το καταφέρατε ,ρε παίδες! Πανόραμα χωρίς κανένα…όραμα κι ούτε τηλεθεατή.  
Υ.Γ.: Ελπίζω να μη χρεωθεί η κεντρικιά τα νούμερα, γιατί αν πιστεύουν ότι φταίει αυτή, τότε έχουν ήδη χάσει το δάσος -αν και στο Φάληρο έχουν θαλασσίτσα!  
#ΜΠΑΛΟΘΙΑ_πέμπτη: ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΕΡΤ!  
Ένα σίριαλ υψηλών προδιαγραφών ,υψηλού budget ,και για…υψηλά μυαλά είναι στον αέρα της ΕΡΤ εδώ και 2 εβδομάδες. Καταρχάς, η επιστροφή της Δημόσιας Τηλεόρασης στη Μυθοπλασία αποτελεί από μόνη της μια είδηση.Κι όταν αυτή η επιστροφή πραγματοποιείται και με ένα τόσο προσεγμένο αλλά και ιδιαίτερο έργο, ε, τότε η είδηση μπορεί να απασχολήσει κι ολόκληρη…εφημερίδα! Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ, λοιπόν. Ένα εμβληματικό έργο της αντιπολεμικής λογοτεχνίας μας μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη, μέσα από την κατά τ’ άλλα αδιάφορη ΕΡΤ και μέσα από τη ματιά του Τάσου Ψαρρά, για να μας υπενθυμίσει πως ,ακόμη και σε περίοδο κρίσης, μπορούμε να δούμε αξιόλογες προτάσεις. 
Πόσα χρόνια άραγε έχουμε να ταξιδέψουμε τηλεοπτικά με μια σειρά εποχής ;ΤΟ ΝΗΣΙ πρέπει να ήταν και η τελευταία, στην Ελλάδα του μακρινού 2010. Μόνο ,λοιπόν ,ένας τηλεθεατής ή κριτικός που είναι κατά των σειρών εποχής θα μπορούσε να δει αρνητικά αυτή την παραγωγή, κι εγώ δεν είμαι ένας από αυτούς. Μετά από σχεδόν 10 χρόνια η πολυδοκιμασμένη ελληνική tv υποδέχεται ένα σίριαλ εποχής μεγαλεπήβολο, που μας τοποθετεί χρονικά στα χρόνια μετά τους Βαλκανικούς και κάπου παράλληλα με τον Α’ Παγκόσμιο.  
Το καστ πολυπρόσωπο, προσεγμένο, και μελετημένο ,με έναν Δημήτρη Μοθωναίο να κεντάει ως Λοχίας του Ελληνικού Στρατού που σε κάθε του κίνηση και σκέψη προηγείται η Πατρίδα, αλλά που παράλληλα προσπαθεί να χτίσει τον έρωτά του με τη Δασκάλα του χωριού, μέσα στη λαίλαπα της ανασφαλούς Ελλάδας που »τρέμει» στην πιθανοτητα ενός ακόμη πολέμου, του Α’ Παγκόσμιου.Έχει μαγέψει υποδυόμενος έναν νεαρό, που το ύψιστο ιδανικό του είναι η Ελλάδα, και που δεν διστάζει παρά τον τραυματισμό του να μπει ξανά στις μάχη θυσιάζοντας τα πάντα.Ο Δημήτρης Μοθωναίος είναι έκπληξη,και μέσα από τη δεινότητά του την υποκριτική κατορθώνει να στείλει στο κοινό το μήνυμα της δύναμης,της θυσίας ,της δοκιμασίας. Από την άλλη, η πρωταγωνίστρια, Χριστίνα Φαμέλη, η δασκάλα του χωριού, έχει ντυθεί έναν ρόλο που μπορεί σήμερα να φαντάζει κάτι ξεπερασμένο και ίσως αδιάφορο, αλλά στο πλαίσιο της εποχής που αποτυπώνει η σειρά, μιλάμε για έναν πονεμένο και δοκιμασμένο ρόλο, και η ίδια τον μεταφέρει σε μας πολύ εύστοχα και ταπεινά. Μιλάμε για μια ηρωίδα που σαν μια δεύτερη Πηνελόπη καρτερικά περιμένει ,όχι την παρουσία του αγαπημένου της αλλά ένα του γράμμα από τα χαρακώματα-τι ψυχή αυτή η γυναίκα!  
Τα κοστούμια, το φυσικό περιβάλλον, το τεχνητό περιβάλλον(σε πολλά σημεία το τοπίο γενικότερα είναι σχεδιασμένο κι όχι »γνήσιο»), η αποτύπωση της τότε εποχής στο γυαλί είναι απολύτως επιτυχημένα . Ο τηλεθεατής μέσα από τη »Ζωή εν τάφω» πηγαίνει πολύ πίσω στον χρόνο, χωρίς όμως αυτό να τον αποτρέπει από το να την παρακολουθήσει. Συνήθως ,σειρές εποχής με επίκεντρο πολεμικά γεγονότα, κουράζουν και δημιουργούν αποστροφή. Όχι γιατί δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι αξιόλογο, αλλά γιατί η ματιά προσέγγισής τους δεν δίνει κίνητρο κι ερέθισμα στο κοινό.  
Εδώ δεν συμβαίνει. Η σεναριακή προσέγγιση του Τάσου Ψαρρά είναι εύστοχη και σύγχρονη,και δίνει με ενάργεια το κάθε συμβάν χωρίς παράλληλα να αγνοεί πως δημιουργεί τηλεοπτική σειρά. Ισορροπεί ανάμεσα στις »ματωμένες» σελίδες ενός βιβλίου με βιωματικό χαρακτήρα, και στο σύγχρονο και »ζωηρό» σενάριο ,που απαιτεί ένα τηλεοπτικό πρότζεκτ σαν κι αυτό. Οι διάλογοι των χαρακτήρων ενδιαφέροντες (κάτι που ομολογώ δεν περίμενα) και η ροή της ιστορίας εν συνόλω, επ’ ουδενί αργή. 
Θέλω να πιστεύω πως ,για μια ΕΡΤ που δεν ξεπερνά το 3, το αξιοπρεπέστατο 8,5% που χάρισε το κοινό στη σειρά θα είναι απλά η αρχή για να αντιληφθούν όλο και περισσότεροι τηλεθεατές πως ,εκεί στην ΕΡΤ υπάρχει μια ευχάριστη έκπληξη ,που έχει να μας πει πολλά.Υπάρχει ένα τηλεοπτικό διαμάντι , που όμοιό του, σε επίπεδο μυθοπλασίας, έχουμε χρόνια να δούμε κι αν μη τι άλλο αυτό από μόνο του (θα έπρεπε να) μας αφυπνίζει…  
#ΜΠΑΛΟΘΙΑ_έκτη: MASTER ΣΤΗΝ ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΑ  
Για 3η σεζόν (2η σαρωτική) είναι στον αέρα του Star το ριάλιτι που έχει ντυθεί μαγειρικός διαγωνισμός, MASTERCHEF. Η πρώτη χρονιά πήγε θα έλεγα συμπαθητικά σε νούμερα, και τότε μιλάγαμε για έναν ξεκάθαρο διαγωνισμό μαγειρικής (ήταν για μένα αριστούργημα) με ελάχιστη έως καθόλου δόση ίντριγκας.  
Το κανάλι, όμως, βλέποντας πως αν έκανε στροφή στην κλειδαρότρυπα και την αγένεια θα εισέπραττε μεγάλη απήχηση, είπε να …στρίψει. Δε λέω, η απόφαση ήταν απολύτως ορθή επιχειρηματικά ,και o σταθμός πήρε(επιτέλους) νούμερα, αλλά δυστυχώς ,έτσι εξευτελίστηκε ακόμη ένα υπέροχο πρόγραμμα.  
Το prime time του STAR ,μετά το GNTM του οποίου ο τελικός ανέδειξε πόσο ανέτοιμο ήταν το κανάλι να βγει live έστω και για ένα μισάωρο ( τέτοια παρακμή ούτε περιφερειακό κανάλι ), είναι και τώρα απόλυτα θωρακισμένο και έτσι το κανάλι έρχεται σε υψηλές θέσεις. Εν ολίγοις; Ένας καθαρός διαγωνισμός μαγειρικής με άρτιο στήσιμο, που έγινε MASTER στην κλειδαρότρυπα. Κρίμα…  
#ΜΠΑΛΟΘΙΑ_έβδομη: Η HΡEMH ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ STAR  
Στο πρόγραμμα του STAR βρίσκεται για ακόμη μια σεζόν ο »Τροχός της Τύχης», ένα καθημερινό τηλεπαιχνίδι που φαίνεται να εξελίσσεται στη σταθερή δύναμη του καναλιού. Ο Πέτρος Πολυχρονίδης είναι ένα πρόσωπο πολύ οικείο, με χιούμορ, με νεανική ματιά, και νομίζω είναι πια ένα με το κόνσεπτ.  
Ο »Τροχός» ,όμως, κάθε μέρα, σε μια ζώνη με πολύ καυτό ανταγωνισμό και με μια »Γυναίκα» στον ΑΝΤ1 που ισοπεδώνει τα πάντα, κατόρθωσε κι έγινε συνήθεια και φτάνει έως και το 17%, δίνοντας στο κανάλι εντυπωσιακά αποτελέσματα που με τη σειρά του σκαρφαλώνει στους πίνακες. Νομίζω μια ακόμη σεζόν (αξίζει να) θεωρείται δεδομένη…
Αυτά και για σήμερα. 
Η ΤΙΒΙ-ΜΠΑΛΟΘΙΑ ανανεώνει το ραντεβού της μαζί σας για την επόμενη Τρίτη…