Χρίσμα κομματικό; ή χρίσμα λαϊκό ; ((Του Αντώνη Βασιλάκη)

Ως συνήθως αγαπητοί μου φίλοι και συμπατριώτες μου, εντός και εκτός των ορίων του δήμου Πάργας, πρίν από κάθε δημοτική εκλογική αναμέτρηση, πολλοί εκ των υποψηφίων όλων των κομμάτων, συνοστίζονται στα κομματικά γραφεία, επαιτώντας στην κυριολεξία πολλές φορές από  τους κομματικούς πατέρες,  να λάβουν το πολυπόθητο γι αυτούς κομματικό ¨χρίσμα¨.

Πιστεύουν δηλαδή οτι εξασφαλίζοντας το κομματικό ¨χρίσμα¨, αποκτούν υπερφυσικές δυνατότητες και καμαρώνουν πλέον περιτριγυρίζοντας στα διάφορα δημοτικά και κοινοτικά διαμερίσματα, προβάλλοντας τον εαυτό τους ως πεφωτισμένο και μυρωμένο πλέον μεσσία που θα λύσει με μαγικό σχεδόν τρόπο όλα τα προβλήματα των πολιτών, καθότι πεφωτισμένος κομματικά..!

Μετά λύπης και βαθιάς απογοητεύσεως διαπιστώνεται πολύ γρήγορα μετά την κάθε εκλογική νίκη ενός πεφωτισμένου υποψηφίου που είχε λάβει και το κομματικό  ¨χρίσμα¨, οτι στην πρώτη αντιπαράθεση ενός τέτοιου ¨ηγέτη¨ με την πραγματικότητα, νικάει πλέον η πραγματικότητα και ηττάται ο ¨πεφωτισμένος ηγέτης¨, με οδυνηρό αποτέλεσμα την διόγκωση των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας και την πλήρη απογοήτευσή της.

Διαπιστώνει δηλαδή ο καθένας αβίαστα οτι τα προσόντα και οι δυνατότητες ενός ηγέτη ή μιάς ηγετικής ομάδας δεν αποκτώνται με κομματικά χρίσματα , αλλά χρειάζεται μια άλλη διαδικασία για την ανάδειξη τόσο του υποψηφίου δημάρχου, όσο και των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων. Μια διαδικασία η οποία φέρνει  σε ηγετική και αποφασιστική θέση τον ίδιο τον λαό, την ίδια την κοινωνία, κάθε ενεργό πολίτη.

Φίλοι και φίλες, συμπατριώτες μου, πιστεύω ακράδαντα και δεν είναι δύσκολο να συμφωνήσετε, οτι τα κομματικά χρίσματα προσφέρουν μια καλή ευκαιρία στα κόμματα να κάνουν μιά γνήσια δημοσκόπηση με μόνο όφελος το κομματικό όφελος και προσφέρουν κάκιστες υπηρεσίες στις τοπικές κοινωνίες των οποίων οι υποψήφιοι δήμαρχοι έλαβαν χρίσματα  κομματικά, διχάζοντας και διαιρώντας στην κυριολεξία τους πολίτες ιδιαίτερα των μικρών περιφερειακών δήμων, όπου οι άνθρωποι γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, τραυματίζοντας τόσο  τις κοινωνικές τους όσο και τις συγγενικές-φιλικές σχέσεις τους.

Αποτέλεσμα ;   τό τέλμα και η μακρά και νοσηρή  χρονική περίοδος για την επούλωση των πληγών που άφησε πίσω της μια ακόμη χρωματισμένη και λαβωμένη κομματική  και όχι αυτοδιοικητική αναμέτρηση.

Πετιέται δηλαδή η μπάλα στην κομματική αρρένα και δεν γίνεται καμμία ουσιαστική συζήτηση και διάλογος για τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, παρά μόνο ως ποδοσφαιρόφιλη διαδικασία που στο τέλος κερδίζει μόνο η στείρα αντιπαράθεση, ο εγωϊσμός, η ανικανότητα, η ιδιοτέλεια και όχι η ίδια η κοινωνία, η οποία βρίσκεται  στο περιθώριο οδηγούμενη στην επαιτεία πλέον για τα αυτονόητα τα οποία φαντάζουν ως ενοχλητικές παραινέσεις για τους δημοτικούς άρχοντες οι οποίοι εξελίσονται σε ¨απλησίαστους¨ και  ¨πολυάσχολους ¨ ηγετίσκους.

Υπάρχει άλλος δρόμος για την ανάδειξη τόσο  των υποψηφίων δημάρχων, όσο και των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων;

Βεβαίως και υπάρχει και αποτελεί την ασφαλέστερη διαδικασία βάζοντας την κοινωνία σε ηγετική και καθοδηγητική θέση, εκεί που της ανήκει , εκεί που βρίσκεται η πραγματική εξουσία, όχι μόνο πριν την εκλογική περίοδο αλλά πολύ δε περισσότερο κατά την διάρκεια της κάθε αυτοδιοικητικής περιόδου.

Ακολουθείστε λοιπόν  τα δημοσιεύματα , διαβάστε τα μέχρι τέλους, πάρτε ενεργή θέση, καταθέστε την συμφωνία ή διαφωνία σας και μείνετε συντονισμένοι και στα επόμενα δημοσιεύματα θα ξεδιπλωθεί  τόσο ο άλλος δρόμος , όσο και η δική σας τοποθέτηση επ αυτού.!