«Δεν είμαι κάτι διαφορετικό από τις άλλες μαμάδες, απλώς αγαπούσα το παιδί μου πολύ και προσπαθούσα να κάνω ό,τι καλύτερο για αυτόν και να τον στηρίξω όπου μπορούσα. Όπου είχε δυσκολία προσπαθούσα να τον παρηγορήσω, να του μιλάω, ασχολήθηκα κι εγώ να μάθω πάνω αυτό πώς μπορώ να τον βοηθάω, να του δίνω κουράγιο.

Στήριξα τις επιλογές του όσο κι αν εγώ είχα άλλη γνώμη, να σταματήσει, να πάει στην σχολή του, προσπαθώντας να βρω έναν τρόπο να φτιάξει το μέλλον του, όπως κάθε γονιός. Και από την στιγμή που αποφάσισε να συνεχίσει, εγώ θα ήμουν μαζί του, ήταν δεδομένο αυτό, ποτέ δεν επέμεινα».

Η Μαρία Ντούσκου, υπερήφανη μητέρα του Χρυσού Ολυμπιονίκη Στέφανου Ντούσκου μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και την εκπομπή «Το GPS της Επικαιρότητας» με τον Θάνο Σιαφάκα,  για την επιτυχία του γιου της και το πώς έφτασε εκεί, την σκληρή προσωπική προσπάθεια αλλά και την αδιάκοπη στήριξη της οικογένειάς του στα δύσκολα.

«Εγώ δεν είχα δουλειά ποτέ, έψαχνα πώς να επιβιώσω και δεν ήθελα να περάσει τα ίδια. Δεν ήθελα να φτάσει σε μια ηλικία και να είναι άνεργος».

Η ίδια ομολογεί πως περισσότερο από όλους, ο ίδιος ο Στέφανος πίστευε στον εαυτό του και στις δυνατότητές του.

«Δεν ήμουν τόσο σίγουρη ότι θα έφτανε εκεί, γιατί είναι πολλά που μπορούν να σου τύχουν, όπως ένας τραυματισμός και να αναγκαστείς να αποχωρήσεις. Ο γιος μου το πίστεψε περισσότερο, το ήθελε πολύ, το αγαπούσε. Μου είπε, όταν ήταν 19 ετών και πήγε στο Ρίο, ότι «μαμά είμαι μικρός, θέλω να πάω σε άλλη μία ολυμπιάδα», ήταν το όνειρό του αυτό και το όνειρο κάθε ανθρώπου είναι σεβαστό».

Συμβιβάστηκε, όπως είπε με αυτό, παραδεχόμενη πως ενδιάμεσα υπήρξαν προβλήματα. Υπήρξαν διάφοροι λόγοι που τον βάραιναν, όπως ότι όλα τα άλλα παιδιά της ηλικίας του διασκέδαζαν, ενώ εκείνος κλεισμένος έκανε μόνο αυτό.

«Όμως αφού ξεκινήσαμε αυτόν τον δρόμο έπρεπε να τον ολοκληρώσουμε».

Πιστεύουμε στον Θεό, έχουμε κάποιες αρχές, τα περάσαμε στα παιδιά και νομίζω έπιασαν τόπο.

«Εμείς δεν ήμασταν ποτέ άνθρωποι με χρήματα και μάθαμε να είμαστε ταπεινοί και σεμνοί, στην ζωή μας προσπαθούσαμε πάντα να τα βγάλουμε πέρα, περάσαμε πολλά πράγματα και μάθαμε ότι δεν πρέπει να λέμε μεγάλα λόγια και ότι αυτό που μετράει δεν είναι τα υλικά ούτε τα χρήματα, είναι να είσαι άνθρωπος πάνω απ’ όλα και το περάσαμε αυτό στα παιδιά. Να βοηθάς τους άλλους, να είσαι καλός, να μην πληγώσεις κανέναν με τα λόγια σου, θυμάμαι έλεγα πας στο σχολείο, δεν θέλεις να κάνεις μάθημα, μην ενοχλείς τον καθηγητή, να κάθεσαι όμορφα μέσα στην τάξη, γιατί αυτός κάνει την δουλειά του και πρέπει να τον σέβεσαι».

Ερωτηθείσα εάν ποτέ είχαν προτείνει στον Στέφανο, έναν επαγγελματικό δρόμο στον χώρο του μόντελινγκ, είπε πως πράγματι άκουγε στην ζωή του τέτοιες παραινέσεις από κόσμο, ωστόσο εκείνος δεν θα μπορούσε να κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. «Απλώς σε εμάς υπάρχει μια σεμνότητα, δεν ταίριαζε στον χαρακτήρα του κάτι τέτοιο. Τα πρότυπα στην οικογένειά μας είναι διαφορετικά, χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν. Εξάλλου από μικρός αγαπούσε τον αθλητισμό, ό,τι έπαιζε ήταν πολύ καλός. Τένις που είχε παίξει του έλεγαν έλα, είσαι πολύ καλός θα διαπρέψεις, αλλά δεν είχαμε χρήματα για να συνεχίσει να παίζει τένις».

Δεν θέλω να αλλάξει τίποτα στην ζωή μας

«Δεν θέλω να αλλάξει τίποτα στην ζωή μου, έτσι μεγάλωσα και έτσι θα πορευτώ και θέλω και τα παιδιά μου να μείνουν έτσι. Ο Στέφανος θέλει να συνεχίσει, να πάει στην επόμενη Ολυμπιάδα, οπότε αυτή είναι η επιλογή του», είπε η μητέρα του, ωστόσο έχοντας τον γιο της δίπλα, στην διάρκεια της συνέντευξης, του έδωσε τον λόγο, για να απαντήσει ο ίδιος.


ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΝΤΟΥΣΚΟΣ: Ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε δύναμη

«Μετά από αρκετό κόπο, αρκετή προπόνηση, όλο αυτόν τον καιρό προσπαθούσα να πάω στην Ολυμπιάδα, να βελτιώσω την θέση μου, την 6η Ολυμπιακή και να προσπαθήσω να κατακτήσω ένα μετάλλιο. Μετά από όλο αυτό τον καιρό, ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα. Και ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε την δύναμη και το κατάφερα. Είναι το όνειρο κάθε αθλητή».

«Το ήθελα πάρα πολύ, ξέρω ότι σε έναν τελικό Ολυμπιάδας τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα για να έρθει ένα μετάλλιο και για όσους δεν γνωρίζουν, στην κωπηλασία κρίνονται όλοι στα δευτερόλεπτα.  Οπότε όποιος είναι στην καλύτερη μέρα μπορεί να κατακτήσει ένα μετάλλιο. Το ήθελα πάρα πολύ, ήμουν πάρα πολύ καλά προπονημένος, οπότε όταν βγήκα πρώτος στον ημιτελικό, πίστεψα ότι μπορώ κατακτήσω ένα μετάλλιο. Μόλις ξεκίνησα την κούρσα και είδα ότι είμαι μαζί με αυτούς, είπα ότι δεν θα αφήσω κανέναν να με ξεπεράσει και να πάρει αυτό το μετάλλιο που πάντα ήθελα. Δεν είναι μόνο η προπόνηση, στην οποία πρέπει πάντα να φέρνεις αποτελέσματα για να βγουν και στον αγώνα αλλά πρέπει στην κούρσα να βάλεις και όλη σου την ψυχή».

Μέχρι να φτάσει στην κορυφή του κόσμου, όμως έπρεπε εκτός από το να πιστεύει ο ίδιος στον εαυτό του να πείσει και άλλους να τον πιστέψουν. «Κάποιοι χορηγοί τοπικά εδώ δεν με είχαν βοηθήσει. Έστελνα βιογραφικά και δεν ενδιαφερόταν κανείς. Έψαξα και στην Αθήνα και βρέθηκε ένας χορηγός που με θαύμασε, βρέθηκε δίπλα μου και με στήριξε σε όλο αυτό το ταξίδι». Ούτε η πολιτεία όμως στάθηκε κοντά μου, τόνισε ο Στέφανος. «Ελπίζω από εδώ και πέρα να αλλάξουν κάποια πράγματα και να αρχίσουν να βοηθούν και τους ολυμπιονίκες και τους προπονητές».

«Θέλω να κάνω αυτό που αγαπάω και θα προσπαθήσω να πάω και στους επόμενους Ολυμπιακούς, αλλά δεν μπορείς να προβλέψεις ποτέ τι μπορεί να γίνει στα επόμενα 2-3 χρόνια, γιατί σε αυτό μεγάλο ταξίδι υπάρχουν και τραυματισμοί, υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα».

www.ertnews.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here