Μια γυναίκα που ξεκίνησε το τρέξιμο αφού έχασε το αριστερό της πόδι από καρκίνο, έχει κατακτήσει και περιμένει να πιστοποιηθεί επίσημα, το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες, για τους περισσότερους συνεχόμενους μαραθωνίους.

Η Τζάκι Χάντ -Μπρoύρσμα, 46 ετών, έτρεξε 26,2 μίλια  ή 42,164 χιλιόμετρα κάθε μέρα, από τα μέσα Ιανουαρίου, καλύπτοντας την απόσταση κάθε φορά σε περίπου πέντε ώρες.

Το προηγούμενο Σάββατο, ολοκλήρωσε τον 104ο συνεχόμενο μαραθώνιο της σε ισάριθμες-104- μέρες, και πλέον περιμένει  να πιστοποιηθεί ως Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες η προσπάθειά της αυτή.

Βέβαια για την πιστοποίηση του συγκεκριμένου ρεκόρ θα χρειαστεί να περάσουν τρεις μήνες, ωστόσο είναι βέβαιο πως η 46χρονη γυναίκα με την τεράστια δύναμη και πίστη στον εαυτό της θα δει το όνομα της γραμμένο δίπλα στο επίτευγμά της.

Το πρώτο ρεπό

Το ξύπνημα την Κυριακή, μια μέρα δηλαδή μετά την ολοκλήρωση του καθημερινού της αγώνα,  το πρώτο της  ρεπό δηλαδή,  ήταν μια παράξενη εμπειρία για την Τζάκι.

«Ένα μέρος του εαυτού μου ήταν πολύ χαρούμενο που τελείωσε»,  δήλωσε στο BBC από το σπίτι της στην Αριζόνα. «Και το άλλο μέρος συνέχιζε να σκέφτεται ότι πρέπει να τρέξω».

Το σώμα της αναρρώνει επίσης από την προσπάθεια για να φθάσει στο μεγάλο αυτό ρεκόρ. «Νιώθω πιο σφιχτή από ό,τι όταν ολοκλήρωσα  και τους 104 μαραθωνίους», παραδέχεται.

Αλλά η Τζάκι, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νότια Αφρική, και έχει ζήσει επίσης στην Αγγλία και την Ολλανδία,  είναι ευγνώμων για τους καθημερινούς αυτούς αγώνες. Το τρέξιμο της έχει δώσει αυτοπεποίθηση, την οποία φοβόταν ότι δεν θα ξανακερδίσει ποτέ, όταν έχασε το πόδι της πριν από 20 χρόνια.

Ο ακρωτηριασμός

Το 2002, γιατροί στην Ολλανδία διέγνωσαν ότι πάσχει από σάρκωμα Ewing, έναν σπάνιο τύπο καρκίνου των οστών. Μέσα σε δύο εβδομάδες, της ακρωτηρίασαν το αριστερό πόδι για να της σώσουν τη ζωή.

«Όλα έγιναν τόσο γρήγορα. Ήταν σαν να ήμουν σε ένα τρενάκι του λούνα παρκ», θυμάται η Τζάκι που ήταν τότε μόλις 26 ετών.

Τα πρώτα δύο χρόνια, η Τζάκι  πάλευε με την μεγάλη αυτή αλλαγή στη ζωή της. Ήταν θυμωμένη που είχε καρκίνο και ντρεπόταν που ήταν διαφορετική. Φορούσε μακρύ παντελόνι δημοσίως για να μην προσέχει ο κόσμος το προσθετικό μέλος.

Σχεδόν από μια ιδιοτροπία, άρχισε να τρέχει το 2016. Είχε επευφημήσει τον σύζυγό της σε αγώνες τρεξίματος μεγάλων αποστάσεων, αλλά ποτέ δεν είχε σκεφτεί να το κάνει η ίδια, νομίζοντας ότι ήταν μόνο «για τρελούς».

Το νέο ξεκίνημα

Αγοράζοντας ένα ειδικό προσθετικό μέλος για δρομείς μεγάλων αποστάσεων, εγγράφηκε για τον πρώτο της αγώνα μήκους  10 χιλιομέτρων ή 6,2 μιλίων.

Την παραμονή του αγώνα, άλλαξε την εγγραφή της στην κατηγορία ημιμαραθωνίου – και έκτοτε δεν κοίταξε πίσω, εξερευνώντας μεγαλύτερες αποστάσεις και διαφορετικά εδάφη.

«Είμαι άνθρωπος του όλα ή τίποτα, γι’ αυτό απλώς μπήκα μέσα στον αγώνα», εξηγεί. «Μου αρέσει να ξεπερνάω τα όρια και να βλέπω πόσο μακριά μπορώ να φτάσω».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ