«Η επιστροφή στην λεγόμενη στρατηγική σταθερότητα» είναι αυτό που επετεύχθη στην συνάντηση των Προέδρων Μπάιντεν και Πούτιν, δήλωσε στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και την εκπομπή των Κατερίνα Σερέτη και Διονύση Χατζημιχάλη, «Πρωινή Παρέα», ο ειδικός επιστήμονας Άμυνας και Ασφάλειας και ειδικός συνεργάτης του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας της Γενεύης, Κώστας Λαμπρόπουλος.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια επαναφορά της Ρωσίας ως παγκόσμια δύναμη, ως το αντίβαρο ξανά των ΗΠΑ και σε αυτό το πλαίσιο συμβαίνει το εξής, υπάρχει μια μεταστροφή του κλίματος στις ΗΠΑ με την εκλογή του Μπάιντεν, απεμπολείται έτσι, το πώς ονόμασε ο Ομπάμα την Ρωσία ως μια περιφερειακή δύναμη και επιστρέφει η Ρωσία στο στάτους της μεγάλης παγκόσμιας δύναμης. «Με αυτό τον τρόπο επιστρέφουμε στην στρατηγική σταθερότητα και κυρίως στην αποφυγή μιας πυρηνικής σύρραξης, καθώς επιβεβαιώνεται ότι στο διεθνές σύστημα του 21ου αιώνα έχει την θέση ενός εκ των δυο πόλων, των δύο υπερδυνάμεων και σε στρατιωτικό επίπεδο.»

Αυτό που υποκρύπτεται από την συνάντηση Μπάιντεν- Πούτιν για τον κ. Λαμπρόπουλο, είναι ότι επειδή ο κύριος ανταγωνιστής των δύο χωρών αρχίζει και γίνεται η Κίνα, υπάρχει μια απόπειρα επανάληψης της τριγωνικής διπλωματίας του 1971, όταν ο Νίξον πήγε στην Κίνα για να αντιμετωπίσει μια πιθανή σύμπραξη Σοβιετικής Ένωσης –Κίνας.


Ωστόσο οι συνθήκες δεν είναι ίδιες, σημειώνει ο κ. Λαμπρόπουλος, επειδή «η Κίνα είναι μια τεράστια γεωοικονομική δύναμη και αναπτύσσεται και στρατιωτικά και επειδή η προβολή της είναι τέτοια, που τις επόμενες δεκαετίες μπορεί και να ξεπεράσει οικονομικά τις ΗΠΑ και να τις φτάσει πολύ κοντά και σε στρατιωτική ισχύ έως το 2040». «Οι ΗΠΑ πρέπει να προσεταιριστούν την Ρωσία και αυτό κάνουν για να εμποδίσουν μια πιθανή σύμπραξη Ρωσίας – Κίνας στο πλαίσιο της Ευρασίας και στην Ινδική ήπειρο. Θέλουν να βρουν ένα modus operandi με την Ρωσία για να μην δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια σύμπραξη Ρωσίας – Κίνας που θα φέρει προβλήματα στις ΗΠΑ, υπογραμμίζει ο κ. Λαμπρόπουλος.

Αυτό που συμβαίνει σε διπλωματικό επίπεδο, περιγράφει ο Κώστας Λαμπρόπουλος, είναι το μοτίβο της διαμερισματοποίησης, «ένα παράλληλο μοτίβο αντιπαράθεσης και  συνεργασίας και αυτό που επιδιώκεται είναι μια σχετική προβλεψιμότητα, ένας έλεγχος της διασποράς των πυρηνικών όπλων κυρίως, στις χώρες που αφορούν το πεδίο της Ευρασίας που επιδιώκουν να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα, μια από αυτές και η Τουρκία. Το πλαίσιο διεθνών σχέσεων που αφορά ένα ξεκάθαρο μοτίβο συνεργασίας, έχει πάψει να υφίσταται».  Έτσι η διαμερισματοποίηση, τονίζει ο κ. Λαμπρόπουλος, αφορά στην επικέντρωση σε ζητήματα που μπορεί να υπάρξει συνεργασία ενώ παράλληλα δεν παύουν να υπάρχουν πεδία αντιπαραθέσεων. «Οι Μπάιντεν και Πούτιν ήθελαν να βάλουν τις κόκκινες γραμμές τους. Ένα πολύ σημαντικό ζήτημα είναι η Ουκρανία η οποία αποτελεί ό,τι και η Δυτική Γερμανία στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, ένα κράτος που αποτελεί ένα αγκάθι στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας και στον περίγυρό της και δεν θέλει καθόλου να επιτρέψει να μετατραπεί σε ένα όχημα του ΝΑΤΟ περικύκλωσής της»,  εξηγεί ο κ. Λαμπρόπουλος, αναφορικά με την μεριά της Ρωσίας.

Πάντως, αυτό που θεωρεί επιτυχία της ρωσικής προσέγγισης και του ρωσικού υβριδικού δόγματος, είναι η επαναφορά της χώρας εξαιτίας και της αμερικανικής στροφής στον Ειρηνικό και της αμερικανικής υπερεπέκτασης με τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ώστε να ανακτήσει η Ρωσία ένα μέρος του στάτους που είχε επι Σοβιετικής Ένωσης. «Αυτό ο Μπάιντεν το αναγνωρίζει σε αντίθεση με τον Τραμπ. Θα είναι ένα διαρκές πλασάρισμα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων αλλά θα υπάρχει ένα σχετικώς προβλέψιμο modus operandi», καταλήγει ο κ. Λαμπρόπουλος.

ertnews.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here