Σημαντικά μηνύματα στέλνει η Συμφωνία του Ισραήλ με την Αίγυπτο για τη μεταφορά μέσω υπεράκτιου αγωγού φυσικού αερίου από το γιγαντιαίο κοίτασμα Leviathan στους δυο σταθμούς στην Αίγυπτο και εξαγωγή του από εκεί προς την Ευρώπη σε μορφή LNG από τις εκεί μεγάλες αιγυπτιακές εγκαταστάσεις. Μια Συμφωνία που θέτει όμως και μια σειρά νέων προκλήσεων για όλες τις χώρες της περιοχής.

Την Κυριακή, στην πρώτη επίσκεψη Αιγύπτιου υπουργού στο Ισραήλ από το 2016, ο υπουργός ενέργειας Ταρεκ Ελ Μόλλα είχε συναντήσεις με την ισραηλινή ηγεσία και ανακοίνωσε μαζί με τον ισραηλινό ομόλογο του Στάϊνιτς τη συμφωνία για την κατασκευή υπεράκτιου αγωγού από το Leviathan μέχρι την αιγυπτιακή ακτή.

Ο κ. Σταινιτς ανακοίνωσε μάλιστα ότι ήδη ξεκίνησαν οι εργασίες για τη σύναψη επίσημης συμφωνίας, που θα οδηγήσει στην αύξηση των εξαγωγών του ισραηλινού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Παράλληλα όμως ο κ. Μόλλα επισκέφθηκε και την Παλαιστινιακή Αρχή και υπέγραψε συμφωνία μαζί της για την ενίσχυση της ανάπτυξης ενός κοιτάσματος φυσικού αερίου 30 μίλια ανοικτά της Γάζας το οποίο εκτιμάται ότι μπορεί να περιέχει έως και ένα τρισεκατομμύριο κυβικά πόδια φυσικού αερίου!

Η συμφωνία Ισραήλ-Αιγύπτου έχει ιδιαίτερη σημασία και σε πολιτικό διπλωματικό επίπεδο.

Πρακτικά μπαίνει τέλος στη φιλοδοξία και απαίτηση της Τουρκίας να εξασφαλίσει μερίδιο από τον φυσικό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου είτε απευθείας με τον έλεγχο των πηγών, είτε ως κόμβος μεταφοράς του φυσικού αερίου.

Η απαίτηση της Τουρκίας ήταν η ακύρωση του East Med (Ισραήλ,Κύπρος,Ελλάδα,Ιταλία) και η μεταφορά του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη μέσω αγωγού από το έδαφος της, που θα της προσέδιδε σχεδόν μονοπωλιακό ρόλο μαζί με τη Ρωσία, στην προμήθεια της Ευρώπης με φυσικό αέριο.

Αυτομάτως οι χώρες παραγωγής φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο θα βρισκόταν εξαρτημένες από τη χώρα που θα κράταγε τα κλειδιά του αγωγού, δηλαδή την Τουρκία.

Με τη συμφωνία Ισραήλ – Αιγύπτου όμως  το έργο του αγωγού East Med που θα κατέληγε στην Ελλάδα, ακυρώνεται, ένα έργο που από την πρώτη στιγμή είχε περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα, καθώς λόγω του μεγάλου κόστους και των συνθηκών στην πετρελαϊκή αγορά ήταν εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθεί και στην πράξη αυτό το έργο ακυρώνεται σε όφελος της Αιγύπτου και με την οριστική εγκατάλειψη κάθε σκέψης να διοχετευτεί το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας.

Για την Ελλάδα απομένει μόνο η δυνατότητα αξιοποίησης των ευκαριών για τη μετατροπή της σε κόμβο υποδοχής του LNG από την Αίγυπτο και διοχέτευση στην ευρωπαϊκή αγορά είτε μέσω της υπάρχουσας υποδομής προς Ιταλία που θα διασυνδεθεί με την Κρήτη είτε μέσω των κάθετων διασυνδετήριων αγωγών με τη Βουλγαρία.

Και για την Κύπρο περιορίζονται οι χειρισμοί για την ανάπτυξη του κοιτάσματος Αφροδίτη, του πρώτου που εντοπίσθηκε στην κυπριακή ΑΟΖ, καθώς εκκρεμεί η Συμφωνία με το Ισραήλ (μια και το κοίτασμα απλώνεται εκατέρωθεν της γραμμής οριοθέτησης) και πλέον θα είναι στο τραπέζι η επιλογή για διασύνδεση με τον αγωγό που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο του Leviathan στην Αίγυπτο για εξαγωγή προς την Ευρώπη.

Η Αίγυπτος με την παρέμβαση της σπάει το «μονοπώλιο» προστασίας των Παλαιστίνιων που επιχείρησε να διεκδικήσει ο κ.Ερντογάν και συγχρόνως εμφανίζεται και ως εγγυητής των συμφερόντων των Παλαιστινίων έναντι των Ισραήλ.

Η Αίγυπτος, ως μεγάλος σταθμός συγκέντρωσης του φυσικού αερίου, της Ανατολικής Μεσογείου και παροχής LNG μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική εναλλακτική πηγή ενέργειας για την Ευρώπη. Με τρόπο που ενισχύει την αμερικανική στρατηγική επιλογή για διαφοροποίηση των πηγών και των οδών μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη.

 

iskra.gr