Η ανθρωπιστική κρίση στην Ουκρανία συνεχίζεται καθώς πάνω από 115.000 άνθρωποι έχουν περάσει τα πολωνικά σύνορα και περίπου 50.000 τα μολδαβικά, ανάμεσά τους και χιλιάδες ασυνόδευτα παιδιά.

Ουρές που ξεπερνούν τα 15 χιλιόμετρα σε μήκος, όπως μεταδίδει το BBC, κρύβουν ιστορίες φρίκης και πόνου που γράφτηκαν από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς που ξεκίνησαν τα ξημερώματα της 24ης Φεβρουαρίου.

Ο κύριος όγκος των μεταναστών είναι παιδιά και γυναίκες. Οι άντρες έμειναν πίσω για να πολεμήσουν. Πλέον δεν υπάρχει ηλικιακός περιορισμός στην κατάταξη στον ουκρανικό στρατό. Όλοι οι άντρες άνω των 18 κατατάσσονται και φεύγουν αμέσως για το μέτωπο.

Ανάμεσα στους πρόσφυγες είναι η Ana και η κόρη της, που έφτασαν οδικώς από την Οδησσό στα μολδαβικά σύνορα. Η Ana, δηλώνει τυχερή, καθώς είχε στη διάθεσή της μεταφορικό μέσο και κατάφερε να φτάσει σχετικά εύκολα.

«Ελπίζω η Δύση να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε αυτή τη φρικτή κατάσταση. Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε μόνοι μας τους εισβολείς», σχολίασε στο BBC η Ana.

Μολδαβοί εθελοντές βοηθάνε τους πρόσφυγες, τους μεταφέρουν σε χωριά, τους δίνουν τρόφιμα, νερό και κουβέρτες. Όπως η Ana, κανείς τους δεν γνωρίζει πλέον τι γίνεται στην πατρίδα τους, αν οι δικοί τους είναι καλά.

Tα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα

Στα σύνορα της Σλοβακίας με την Πολωνία, το ουκρανικό δράμα συνεχίζεται.

Στο χωρίο Velke Slamence, το κοντινότερο στη συνοριογραμμή με την Ουκρανία, περνούν εκατοντάδες πρόσφυγες. Η πλειοψηφία τους παιδιά. Ασυνόδευτα. Οι γονείς τους τα έδωσαν σε κάποιο γείτονα, απλά για να τα περάσει προς τα δυτικά. Για μια καλύτερη και ασφαλέστερη τύχη.

Πολλοί γονείς τα πηγαίνουν οι ίδιοι στα σύνορα. Ένα φιλί, μια αγκαλιά και δάκρυα συνθέτουν το παζλ του αποχαιρετισμού. ΜΚΟ και ντόπιοι παίρνουν τα παιδιά μαζί τους. Οι γονείς τους γυρνούν ξανά στην ενδοχώρα για να πολεμήσουν τον ρωσικό στρατό.

«Ουζχορόντ». Μόνο αυτή τη λέξη απάντησε ένα κορίτσι ενώ περνούσε τα σύνορα. Ήταν η πόλη της, στη δυτική Ουκρανία. Πέρασε τα σύνορα μαζί με τον μικρό αδερφό της. Οι γονείς τους έμειναν στο μέτωπο.

Είναι άγνωστο αν θα ιδωθούν ποτέ ξανά.­

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ