Στο μείζον αυτό θέμα που λέγεται εθελοντισμός, στάση ζωής, συλλογική συνείδηση, χτίζοντας τους μελλοντικούς εθελοντές αιμοδότες και δωρητές οργάνων, ξεκινώντας από την εκπαίδευση της μικρής ηλικίας, ήρθε μετά τη ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 1,  Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 2 με τον τίτλο « Ο, τι έχω είναι και δικό σου».

Η εκπαιδευτικός και  συγγραφέας  Κατερίνα Ντάση, μετά την έκδοση του  παραμυθιού  «Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ», το οποίο αναφέρεται στην εθελοντική αιμοδοσία, καταπιάστηκε με ένα ακόμα θέμα βαθιά ανθρώπινο και κοινωνικό.

Ένα βιβλίο  που έρχεται να συμβάλει στην προσπάθεια που κάνει η ελληνική Πολιτεία μέσω του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων αλλά και άλλοι Φορείς, ώστε  οι Έλληνες να ευαισθητοποιηθούν και να αποκτήσουν μεταμοσχευτική συνείδηση.

Το  βιβλίο-ημερολόγιο : « Ό, τι έχω είναι και δικό σου»  εκδόθηκε  από τις ιατρικές εκδόσεις ΒΗΤΑ πριν από λίγες ημέρες και η πρώτη παρουσίαση θα γίνει, τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020 και ώρα 7.00 μ.μ., στο ξενοδοχείο  «Epirus Palace»  στα Ιωάννινα.

Κεντρικοί ομιλητές:

1.      Ο  κ. Αναστάσιος Χατζής, Παιδίατρος –  εντατικολόγος, Διευθυντής ΜΕΘ, πρώην πρόεδρος του ΕΟΜ (ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΩΝ).

2.     Η κ.  Σουζάνα –Μαρία Νικολάου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος του  Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

3.     Η κ. Σάντρα Ζαφειρακοπούλου, Διευθύντρια του Make a Wish.

Θα χαιρετήσουν την εκδήλωση :

O καθηγητής Χειρουργικής κ Μεταμοσχεύσεων Νεφρού κ. Μιχαήλ Μήτσης.

O καθηγητής Παθολογίας κ Διευθυντής ΜΕΘ κ. Βασίλειος Κουλούρας   στο Π.Γ.Ν. Ιωαννίνων.

Η Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας,  της Περιφέρειας Ηπείρου, κ Αγνή Νάκου.

Θα διαβαστούν αποσπάσματα  του βιβλίου από τη Μαρία  Γκοντού,την  Παναγιώτα  Κοσμά και  τον Νίκο Γράψα, μαθητές του νεανικού τμήματος του εργαστηρίου  «ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ» και θα συντονίζει η δημοσιογράφος κ. Έλενα Χριστοφορίδου.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η ιστορία που ξεδιπλώνεται στις σελίδες αυτού του βιβλίου είναι ένα ταξίδι σε δύο ελληνικούς τόπους, την Ήπειρο και τη Μάνη, ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής δύο οικογενειών και αποκαλύπτοντας τις περιπέτειές τους.

«΄Ομως όταν είμαστε ο ένας για τον άλλον, όταν θέλουμε να βοηθήσουμε εκείνον που έχει ανάγκη την στήριξή μας», τότε γίνεται το θαύμα.

Τότε χαρίζουμε  ως και τη συνέχιση της ζωής.

Μπορούμε εμείς να χαρίσουμε τη ζωή;

Ναι μπορούμε , με τη δωρεά οργάνων και έτσι η μεταμόσχευση να γίνεται  λειτουργία του θαύματος.

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ

Η ιατρική επιστήμη  με την επαναστατική αυτή μέθοδο καταφέρνει να σώζει χιλιάδες ασθενείς και να αποκαθιστά λειτουργίες του σώματος. Για  να γίνει  μεταμόσχευση απαραίτητη προϋπόθεση  είναι η δωρεά οργάνων. Πρέπει να υπάρχουν δότες, ώστε να δίνουν τους ιστούς, κύτταρα ή όργανα.

« Ό,τι έχω  είναι και δικό σου» χρειάζεται όχι μόνο μεγαλείο ψυχής να το λέμε,  αλλά και να το κάνουμε πράξη.

Τα πρόσωπα της ιστορίας που παρουσιάζονται  στο διήγημα μάς διδάσκουν  ότι το δώρο της ζωής είναι ανεκτίμητο και πολλοί συνάνθρωποί μας περιμένουν με αγωνία την προσφορά αυτού του δώρου.

Γέφυρας ζωής στήνεται με πολύ γρήγορη ταχύτητα κάθε φορά, για να δοθεί ζωή σε συνανθρώπους μας  που περιμένουν εναγωνίως το θαύμα.

Μέσω της ανιδιοτελούς υπέρτατης αγάπης και προσφοράς της ανθρώπινης ζωής μπορεί να γίνει το θαύμα, όπως έπραξε και η ηρωίδα  του διηγήματος , η Σταυριανή.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙ  ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΩΝ,  από τον κ. Ανδρέα  Β. Κωστάλα – Ιατρός

Στο τέλος του 2019 θεμελιώθηκε το Ωνάσειο Εθνικό Μεταμοσχευτικό Κέντρο, δωρεά του Ιδρύματος Ωνάση, που θα οικοδομηθεί δίπλα στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και αναμένεται να αλλάξει το «τοπίο υγείας» στην Ελλάδα (που παραμένει, στην Ευρώπη, ουραγός στις μεταμοσχεύσεις).

Έτσι το ξεκίνημα του 2020 σφραγίζεται από το αισιόδοξο μήνυμα που φέρνει η «κουλτούρα μεταμόσχευσης» σαν δικαίωμα ανάκτησης του δικαιώματος στη ζωή.

Η κ. Κατερίνα Ντάση (με την ωραία ιστορία που διηγείται, ανάμεσα στα όρια της πραγματικότητας και του παραμυθιού, όπως είναι η ίδια η ζωή) δίνει το δικό της μήνυμα ελπίδας για μία ζωή που δεν τελειώνει ποτέ, χάρη στην αλληλεγγύη (και μόνο μέσα από αυτή).

Η δυνατότητα  μεταμόσχευσης οργάνου ή οργάνων (από νεκρό ή ζωντανό δότη) αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της Ιατρικής,ήδη από τον 20ο αιώνα, επιτρέποντας την αποκατάσταση των λειτουργιών του πάσχοντος που είχαν χαθεί ή διαταραχθεί κρίσιμα.

Μέσα από αυτό αποκαθίσταται όχι μόνο η λειτουργικότητα του ανθρώπου και η ποιότητα της ζωής του,  αλλά  εν πολλοίς διασφαλίζεται και η ίδια η επιβίωση προς τα χρονικά εκείνα όρια που μπορεί να είναι γενετικά προσδιορισμένα.

Θέματα που ανακύπτουν σχετικά (ιατρικά, νομικά,  βιοηθικής,  ακόμα και φιλοσοφικά) αποτελούν σταθερό σημείο πολλών συζητήσεων.

Στη χώρα μας – και ανεξάρτητα από τη σοβαρή εργασία που κάνει ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων – η «μεταμοσχευτική συνείδηση», σαν στάση ζωής,  δεν έχει ακόμα αναδειχθεί.  Άλλωστε είναι γνωστό ακόμα και το πρόβλημα των απλών μεταγγίσεων αίματος όπου σταθερά υπάρχουν κρίσιμες ελλείψεις.

Τα πιο πάνω, στην κοινωνική τους θεώρηση, αποκαλύπτουν και τον ειδικό τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τη «ζωή».

Ουσιαστικά τη βλέπουν σαν κάτι που περιορίζεται μέσα στα όρια της ατομικότητας τους. Όμως ίδια η ζωή (σαν βιολογία αλλά και σαν αξία) υπερβαίνει τα στενά αυτά όρια και διαχέεται σε ένα περιβάλλον (τόσο φυσικό όσο και έλλογο) όπου «υπάρχει» διάδραση και αλληλεξάρτηση, ώστε να μην είναι δυνατόν να υπάρχει κανένας «μόνος» του παρά μόνο μέσα από τους «άλλους» και χάρη στους άλλους.  Έτσι, η ίδια η ζωή οδηγείται προς μία αιωνιότητα που τα γνωστικά μας εργαλεία δεν μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε (στη συμπαντική της διάσταση).

Πού αρχίζει και πού τελειώνει η ζωή;  Δεν υπάρχει απάντηση,  και ο άνθρωπος δεν μπορεί να έχει κατανόηση και ανοχή στη μη-μετρήσιμη και μη-αισθητή διάσταση της (διάβασα μία ρήση ανωνύμου που λέει: η τραγωδία της ζωής δεν είναι ότι τελειώνει πολύ νωρίς αλλά ότι αργεί πολύ ν’ αρχίσει).

Πέρα όμως από την όποια φιλοσοφική και οντολογική θεώρηση της ζωής,  είναι βέβαιο ότι είναι καλό και απαραίτητο για τον κάθε άνθρωπο να αγαπά και να σέβεται την ίδια την αξία της ζωής πέρα από τα ατομικά του όρια.  Τελικά αυτό δίνει μεγαλύτερη αξία και περιεχόμενο και στη δική του τη ζωή.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η Κατερίνα Ντάση γεννήθηκε στη Βαλανιδορράχη  Πρέβεζας. Είναι δασκάλα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Σπούδασε στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές  στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων με αντικείμενο:  «Κοινωνικές  Επιστήμες και Παιδεία.

Είναι παντρεμένη και έχει δύο γιους.

Είναι Διευθύντρια Δημοτικού Σχολείου στην Άρτα και εκτός της συγγραφικής της δράσης έχει γράψει πολλά άρθρα στον τύπο της Ηπείρου, κυρίως για κοινωνικά θέματα.

Έχει κυκλοφορήσει τα βιβλία, εμπνευσμένα από την τοπική ιστορία και από την  πλούσια κοινωνική της δράση σε θέματα εθελοντισμού : Πάργα- Ο ξεριζωμός ενός λαού (ιστορικό),  Το Ηπειρώτικο Φανάρι Χθες και Σήμερα (ιστορικό), Στα καλντερίμια της σιωπής…πηγαίνοντας προς το απόσπασμα (ιστορικό),  Η γέφυρα της ζωής

( το παραμύθι της εθελοντικής αιμοδοσίας).

 

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

five + nineteen =